شعر و ادب

می چندان زدیم که دیوانه شدیم

مست می خوارگیم باز خوشست

اسم اعظم تو را شنیدیم و فرزانه شدیم

گاه به گاه سراغم آمدی ای دل

می نخورده عارف جانانه شدیم

بر مستی ما جرعه شرابی بس بود

می نخورده عارف و عارفانه شدیم 

بر مسجد و میخانه گذر کردیم

ما که خراب نبودیم خرابه میخانه شدیم

جرعه به جرعه بنوشم عجبش یار مرا

اسم اعظم تو را شنیدیم تبسم جانانه شدیم

دوباره سر میزنم اگه خدا بخواهد